Pityver

Łupież pstry to jedna z najczęściej występujących chorób skórnych wywoływanych przez drożdżaki z grupy Malassezia. W wyniku działania pewnych czynników dochodzi do ich niekontrolowanego rozrostu, czego konsekwencją jest zachorowanie na łupież pstry.

Łupież pstry – objawy

W każdym przypadku przebieg choroby jest dokładnie taki sam. Łupież pstry charakteryzują nieestetyczne plamki, które mogą lokalizować się w mniejszych lub większych skupiskach, w różnych miejscach na ciele. Najczęściej można je znaleźć na skórze głowy, szyi, klatki piersiowej oraz karku. Zdarza się, że drożdżaki atakują również okolice pachwin, pach i twarzy.

Łupież pstry na początku nie wzbudza żadnych podejrzeń. Z czasem jednak przechodzi w kolejne stadia zaawansowania. Plamek powstaje coraz więcej. Chorzy zaczynają zauważać u siebie wzmożone wypadanie włosów oraz uporczywy świąd. Schorzenie wymaga leczenia, ponieważ im większe zmiany, tym trudniejsze leczenie. Objawy łupieżu pstrego, np. plamy mogą łączyć się ze sobą a w skrajnych przypadkach ogromne zmiany zainfekują całe ciało.

Kto jest najbardziej narażony na zachorowanie?

Lekarze specjaliści przeprowadzili szereg skomplikowanych badań oraz doświadczeń, które jednoznacznie wskazują na to, że drożdżaki zaczynają najczęściej rozmnażać się w niekontrolowany sposób w grupach pacjentów, u których występuje:

  • choroba immunologiczna,
  • ogóle osłabienie organizmu,
  • wzmożony łojotok skórny – szczególnie w przypadku dzieci i młodzieży w okresie rozwoju,
  • nadmierna potliwość,
  • oraz nadwaga.

W grupie tych osób znajdują się także kobiety w ciąży. Nie stwierdzono, aby łupież pstry atakował szczególnie często konkretne grupy wiekowe pacjentów. Może więc pojawić się zarówno u dzieci, jak i dorosłych, czy sędziwych seniorów.

Jak rozpoznać łupież pstry?

Sposobów na trafne zdiagnozowanie łupieżu pstrego jest co najmniej kilka. Część testów można przeprowadzić samodzielnie.

  • Przemycie zmian jodyną – w efekcie plamy powinny stać się jeszcze bardziej intensywne.
  • Gorąca kąpiel – obszary skórne zaatakowane przez drożdżaki zwykle stają się silnie zaczerwienione.
  • Ekspozycja na słońce – grzyby z grupy Malassezia hamują wydzielanie melatoniny, dlatego też skóra zarażona będzie odporna na działanie promieni słonecznych.

Jeśli wyniki wyżej wymienionych testów mogą wskazywać na łupież pstry należy bezwzględnie zgłosić się do specjalisty dermatologa, który wdroży odpowiednie leczenie. Jeśli proces chorobowy nie jest silnie zaawansowany wystarczą jedynie leki przeciwgrzybiczne w postaci olejów, balsamów, kremów, szamponów lub maści, np marki Pityver. Zdarza się, że konieczne jest wdrożenie dodatkowego leczenia doustnego. Często przynosi to bardzo pozytywne efekty.

Warto pamiętać, że choroba jest zaraźliwa, dlatego przebywając w otoczeniu zakażonego pacjenta należy zachować szczególną czujność i wdrożyć wszelkie środki ostrożności, zwłaszcza jeśli występują czynniki wyżej wymienione, które mogłyby mieć wpływ na ewentualny rozwój schorzenia.

Pityver