Pityver

Łupież pstry to choroba skóry o podłożu grzybicznym. Łupież pstry występuje przede wszystkim u dzieci oraz osób młodych, jednak od pewnego czasu obserwuje się znaczący wzrost zachorowań również w innych grupach wiekowych. Według większości lekarzy, przyczyny tych zmian należy upatrywać w niekorzystnej ewolucji, jakiej podlega nasz tryb życia. Łupież pstry należy do chorób o dość charakterystycznym przebiegu, jednak mimo tego faktu dość często bywa mylony z innymi schorzeniami dermatologicznymi (przede wszystkim z bielactwem), dlatego oprócz wiedzy na temat przyczyn występowania tej choroby warto dowiedzieć się nieco więcej również na temat jej przebiegu oraz możliwych objawów. Dzięki temu co prawda nie będziemy samodzielnie zdiagnozować łupieżu pstrego (może tego dokonać jedynie lekarz specjalista dermatolog), ale będziemy wiedzieć, jakie objawy mogą sugerować istnienie tego stanu chorobowego oraz w jaki sposób możemy uchronić się przed zachorowaniem.

Co to jest łupież pstry i skąd się bierze?

lupiez-pstry-2Bezpośrednią przyczyną łupieżu pstrego jest niekontrolowane namnażanie się drożdżaków, które bytują na powierzchni naszej skóry, stanowiąc naturalny składnik jej mikloflory. Kiedy jednak te grzyby zaczynają się nadmiernie namnażać, dochodzi do stanu chorobowego. Dermatolodzy wyodrębniają kilka głównych czynników, które mogą stać się pośrednią przyczyną infekcji grzybiczej, znanej pod nazwą łupieżu pstrego. Jeżeli chodzi o główne przyczyny łupieżu pstrego, to najczęstszą spośród nich jest nadmierne wydzielanie łoju przez skórę, które występuje naturalnie u osób młodych (dlatego to właśnie wśród dzieci oraz młodzieży najczęściej diagnozuje się łupież pstry). Kolejną częstą przyczynę stanowi przyjmowanie leków stereoidowych, które działają deregulująco na naszą gospodarkę hormonalną. Czynnikiem powodującym stan chorobowy mogą być również naturalne zmiany hormonalne, na przykład te zachodzące podczas okresu menopauzy. Zwiększone ryzyko zachorowania na łupież pstry notuje się również u osób otyłych, nadmiernie pocących się oraz posiadających tłustą skórę. W przypadku trzech wymienionych czynników mechanizm powstawania stanu chorobowego jest podobny: łupież pstry jest infekcją grzybiczą polegająca na nadmiernym namnażaniu się grzybów z rodziny drożdżaków. Im zaś skóra stanowi dogodniejsze środowisko dla tych grzybów (wilgotność, bakterie, nadmierna ilość tłuszczu), tym ich namnażanie się jest bardziej intensywne. Kolejną odpowiedź na pytanie skąd się bierze  łupież pstry jest miejscowe lub dotyczące całego organizmu osłabienie układu odpornościowego, na przykład wskutek chorób o podłożu  autoimmunologicznym.

Objawy łupieżu pstrego

Najbardziej charakterystycznym objawem łupieżu pstrego są plamy na skórze. Kolor przebarwień może być biały, beżowy albo różowy. Plamy przeważnie są umiejscowione na skórze rąk, klatki piersiowej oraz pleców, jednak mogą występować również w innych miejscach ciała (również na skórze głowy). Plamy są wyraźnie odgraniczone od skóry niezmienionej chorobowo. Stają się bardziej widoczne pod wpływem światła słonecznego. W dalszych stadiach rozwoju choroby plamy mogą się ze sobą zlewać, pokrywając coraz większą powierzchnię skóry. W sporadycznych przypadkach plamy są wypukłe i zgrubiałe. Jeżeli mamy do czynienia z tego rodzaju przebiegiem choroby, powinniśmy niezwłocznie udać się do specjalisty dermatologa. Głównemu objawowi, jakim są plamy na skórze mogą towarzyszyć również takie dolegliwości, jak świąd, pieczenie oraz zaczerwienie skóry w okolicy miejsc zmienionych chorobowo.

Profilaktyka – metody zapobiegania łupieżowi pstremu

Do najważniejszych metod zapobiegania łupieżowi pstremu zaliczamy odpowiednią codzienną pielęgnację skóry, stosowanie zdrowej diety (dużo warzyw i owoców, mało tłustych potraw), regularne zmienianie ubrań (przede wszystkim bielizny) a także noszenie odzieży, która zapewnia prawidłową filtrację skóry. Łupież pstry jest chorobą, która może być zaraźliwa. Podatne na zarażenie się są przede wszystkim osoby o obniżonej odporności organizmu. Do zakażenia może dojść poprzez kontakt cielesny, korzystanie z tych samych ręczników, ubrań lub pościeli. Jednak w przypadku osób, których układ odpornościowy działa prawidłowo, ryzyko zarażenia się łupieżem pstrym jest bardzo niewielkie. Jeżeli jednak jesteście w podwyższonej grupie ryzyka i leczyliście się już z łupieżu pstrego – profilaktycznie używajcie Pityvera w okresie najczęstszego występowania nawrotów (wiosna – lato).

Pityver