Pityver

Łupież pstry to choroba dotykająca naskórek. Objawia się nieestetycznymi, swędzącymi przebarwieniami w postaci regularnych plam o żółtobrunatnym zabarwieniu. Chorobę wywołują drożdżaki z grupy malassezia, które naturalnie również występują na skórze człowieka. Ich pożywką jest wydzielany przez organizm łój. W przypadku osłabionego działania układu immunologicznego lub w czasie wzmożonej potliwości o różnym podłożu drożdżaki „wymykają się spod kontroli” powodując chorobę zwaną łupieżem pstrym.

Łupież pstry – czy można się zarazić?

Czy można się zarazić łupieżem pstrym, czy jest zaraźliwy? Choroba jest zakaźna i można się nią zarazić w każdej chwili, dlatego zaleca się stosowanie szczególnych środków ostrożności, zwłaszcza w sytuacji kiedy układ odpornościowy w wyniku jakichkolwiek czynników nie funkcjonuje w sposób poprawny. Zarazić można się przez używanie intymnych przedmiotów należących do chorego, częsty kontakt fizyczny z zarażonym, lub użytkowanie niezdezynfekowanych przedmiotów w miejscach publicznych.

Łupież pstry – czy jest zaraźliwy jedynie przez kontakt z chorym?

Niekoniecznie. Czasami wystarczy po prostu, jak zostało to już objaśnione, korzystać z przedmiotów osoby zarażonej. Warto wiedzieć w jaki sposób tego unikać, ponieważ może to uchronić przed rozwojem choroby, która jest trudna w wyleczeniu a proces może rozwijać się w zastraszającym tempie obejmując kolejne partie ciała.

Jak leczy się łupież pstry?

W sytuacji kiedy już dojdzie do zarażenia należy bezwzględnie zgłosić się do lekarza pierwszego kontaktu, w gestii którego leży wypisanie profilaktycznych środków zapobiegających rozwojowi choroby, np kąpiele w specjalnych szamponach przeciwgrzybiczych jak Pityver czy Selsun Blue. Lekarz rodzinny powinien również wypisać skierowanie do specjalisty dermatologii, który po postawieniu diagnozy ustanowi dalsze leczenie. Łupież pstry bardzo często mylony jest niestety z bielactwem. Chorzy nie mają tego świadomości, dlatego często próbują leczyć się na własną rękę nie mając pewności, na którą z tych chorób naprawdę zapadli.

Jak wygląda leczenie łupieżu w jego pierwszym stadium rozwojowym?

Jeśli chory od razu zauważy u siebie zmiany i szybko skonsultuje je z lekarzem istnieje duża możliwość, że uda się uniknąć leczenia farmakologicznego. W takich momentach najczęściej wystarczy stosowanie domowych środków, do których zaliczają się między innymi:

  • olej kokosowy,
  • ocet jabłkowy,
  • soda oczyszczona,
  • jogurt naturalny,
  • nagietek,
  • i wiele innych.

Oczywiście dodatkowo można stosować delikatne maści antygrzybiczne o działaniu miejscowym.

Zachowanie środków ostrożności

Najważniejsza jest profilaktyka. Aby zwiększyć swoje szanse na uniknięcie zarażenia się chorobą będąc w grupie osób podwyższonego ryzyka zawsze należy dokładnie sprawdzać higienę panującą w miejscach publicznych.

  • na basenie zawsze należy zakładać klapki,
  • w solariach należy prosić o dokładną dezynfekcję łóżka lub kabiny,
  • w zakładach kosmetycznych lub fryzjerskich warto również poprosić o dokładne wyczyszczenie stosowanych narzędzi przy nas.

W miarę możliwości trzeba także unikać kontaktów fizycznych i częstych spotkań z osobą chorą, ponieważ wówczas ryzyko zachorowalności diametralnie wzrasta. Pod żadnym pozorem nie można również używać prywatnych rzeczy osób chorych.

Pityver